Wanneer gaan we nou eens consuminderen?

De gemiddelde mens die het zich kan permitteren, begint zich steeds meer te ontwikkelen tot Rupsje Nooitgenoeg. Zodra we het geld hebben om uit te geven, lijkt het wel alsof we denken ‘groot is goed en meer is lekker’. Dit gedrag zagen we al heel lang bij de westerse mens en wordt nu ook pijnlijk zichtbaar bij de economische groeigebieden in de wereld. Het gevolg is dat we de wereld in steeds sneller tempo kapot maken, natuurgebieden worden kleiner, lucht en water worden vervuild. Op een zeker moment zullen we omkomen in onze eigen afvalberg.

Het lijkt erop dat het niet door wil dringen dat steeds meer consumeren niet de oplossing is, maar dat we echt ook een keer moeten gaan consuminderen. Nu snap ik ook wel dat dit geen populaire boodschap is, die de verkopers van al die fijne onnodige producten mij zeker niet in dank af zullen nemen. Die hebben er alle baat bij dat wij onze nog prima werkende spullen zo snel mogelijk weg gooien om het nieuwste van het nieuwste aan te schaffen. Zeker in deze tijd van Sinterklaas en Kerstmis worden we weer dood gegooid met allerlei troep waar niemand echt op zit te wachten, maar waarvan ons desondanks wordt wijsgemaakt dat wij niet zonder kunnen.

 

De gemiddelde moderne mens wordt steeds hebzuchtiger. Meer spullen betekent dat we ook meer geld nodig hebben en dus nog meer willen gaan verdienen. We werken om carrière te maken, niet omdat we een passie hebben voor het werk dat wij doen, of omdat wij denken dat wij iets nuttigs toevoegen met het werk dat wij verrichten. Nee, wij werken, zodat wij een volgende stap op de ladder naar een top salaris kunnen zetten, en daardoor nog meer dure spullen om ons heen kunnen verzamelen. En als we het geld niet hebben, dan lenen we het gewoon, afbetalen komt dan wel na de volgende carrière move.

De overheid doet goed mee in deze race. Bijna dagelijks wordt ons verteld dat de crisis over is en dat het heel veel beter met Nederland gaat.

Als ik om mij heen kijk, dan zie ik hier echter niets van. De kloof tussen rijk en arm wordt steeds groter in Nederland en daarmee ook het onbegrip. Enerzijds hebben we de mensen die zich omringen met luxe en hier nooit genoeg van krijgen. Anderzijds hebben wij een groeiende groep mensen die tegen het einde van de maand niet weet hoe ze hun dagelijkse boodschappen moeten betalen. De vaste lasten lopen jaarlijks op, omdat zij in een niet goed geïsoleerd huis wonen en dus een toenemende energie rekening krijgen. Sociale huurwoningen zijn nauwelijks nog te vinden. De ziektekosten worden steeds hoger evenals de eigen bijdrage. Het aantal mensen met schulden neemt verder toe, waardoor voor hen een weg terug steeds moeilijker wordt. Deze groep mensen merkt niets van die zogenaamde economische groei waar wij in zitten volgens Rutte.

Ik vraag mij af, wanneer wij de rijkdom in dit land nu eens eerlijk gaan verdelen. Een basisinkomen voor iedereen, zodat niemand honger hoeft te leiden en iedereen toegang heeft tot de nodige primaire levensbehoeften, zoals voedsel, medische voorzieningen, huisvesting, onderwijs. Voor een rijk land als Nederland is het een schande dat er mensen zijn die deze zaken moeten ontberen, omdat zij het domweg niet kunnen betalen. Er is geld genoeg in dit land, we zijn inderdaad heel erg rijk, alleen is die rijkdom momenteel heel oneerlijk verdeeld.

Misschien een goed voornemen voor 2017, dat we die oneindige rijkdom eens eerlijk gaan delen. Als de mensen die dit kunnen betalen, die onnodige spullen niet aanschaffen, kunnen de hogere inkomens enorm omlaag en dan kunnen de minima er gewoon wat bij krijgen. Dat zou pas echte solidariteit zijn toch?

Reactie toevoegen